Σελίδες

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

Allan Kaprow

Ο Allan Kaprow γεννήθηκε στο Atlantic City, στο New Jersey το 1927. Ήταν εικαστικός και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη των παραστατικών τεχνών, καθώς εισήγαγε τον όρου του “happening” στο τέλος της δεκαετίας του 1950. 

Ο Allan Kaprow είναι ένα ενδεικτικό παράδειγμα της σχέσης Αμερικάνων καλλιτεχνών της avant guard με τα Αμερικάνικα πανεπιστήμια. Ο Kaprow Αllan πήρε το μεταπτυχιακό του στην ιστορία της τέχνης στο Columbia University, όπου είχε καθηγητή τον Meyer Schapiro. Από το 1947 παρακολουθησε μαθήματα στην σχολη του εξπρεσιονιστή ζωγράφου Hans Hofmann, όπου ήρθε σε επαφή με την action painting .Από το 1956 μέχρι το 1958, παρακολουθεί το μάθημα της μουσικής σύνθεσης που διδάσκει ο John Cage στο New School for Social Research. Δίδαξε στο Rutgers University (1953-1961), το (Pratt Institute) 1960-1961, το State University of New York at Stony Brook (1961-1966), στο California Institute of Arts (1966-1974) και στο University of California San Diego (1974-1993). 

Ο όρος happening γεννιέται από τον Kaprow το 1957 για να περιγράψει ένα καλλιτεχνικό γεγονός που οργάνωσε στην φάρμα του ζωγράφου και γλύπτη George Segal. Την πρώτη εμφάνιση του σε κείμενο ο όρος την κάνει το 1958 στην έκθεση του Kaprow, “Legacy of Jackson Pollock”. 

Η πρώτη απόπειρα αυτού του νέου είδους γίνεται από τον Kaprow το 1959 στην Reuben Gallery της Νέας Υόρκης το 1959 και ονομάζεται 18 happenings in 6 Parts, μια performance που περιείχε στοιχεία από την τέχνη της γλυπτικής, της action painting και του κολλάζ. Μέσα στον χώρο είχαν κατασκευαστεί τρία δωμάτια από διαφανές πλαστικό. Μέσα στα δωμάτια υπήρχαν καρέκλες που κοιτούσαν προς διαφορετικές κατευθύνσεις, ενώ ο χώρος οριοθετούνταν από κόκκινους και άσπρους λαμπτήρες. Κάρτες δίνονταν στους θεατές που τους καθοδηγούσαν να μετακινούνται με το άκουσμα ενός κουδουνιού, που σηματοδοτούσε το τέλος της κάθε ενότητας. Δεν υπήρχε σαφής λογική στην εναλλαγή των προβολών, την εναλλαγή των ήχων ή του φωτισμού, ούτε κάποιο συγκεκριμένο νόημα. Οι έξι performers που συμμετείχαν δεν είχαν κάποιο “χαρακτήρα” με την θεατρική έννοια ή κάποια πλοκή που θα έπρεπε να ακολουθήσουν.

H Reuben Gallery έδωσε χώρο όχι μόνο στον πρώτα happering, αλλά και σε άλλα που ακολούθησαν. Η συνήθης επιλογή των εικαστικών gallery ως χώρο παράστασης happening τονίζει την εκ γενετής σχέση που έχει το είδος με τον εικαστικό χώρο. Την δεκαετία του '60, ο Kaprow θα παρουσιάσει τα πιο σημαντικά του happenings: Η Ανοιξη στο υπόγειο της Reuben Gallery, η Αυλή, η Νεκρώσιμη Ακολουθεία 1, το Τηλεφωνημα κα. Το έργο του Kaprow θα επηρεάσει κι άλλους καλλιτέχνες όπως τους Claes Oldenburg, Jim Dine και τον Robert Whittman. 

O Michael Kirby στο βιβλίο του Happenings αναλύει τις ιστορικές ρίζες του happening και δίνει τον παρακάτω ορισμό:

“μια σκόπιμα σύνθετη μορφή θεάτρου, στην οποία διάφορα άλογα στοιχεία, συμπεριλαμβανόμενων και μη παράστατικών, είναι οργανωμένα σε μια τμηματική δομή”

Ο Kirby μιλάει για “μη σχηματισμένη παράσταση” εννοώντας τα τμήματα ενός happening που δεν καθορίζονται από τα προκαθορισμένα στοιχεία μιας παράστασης, που είναι ο τόπος, ο χρόνος κλπ. Η “τμηματική δομή” αναφέρεται στο γεγονός ότι τα happenings είναι οργανωμένα με τέτοιον τρόπο που οι πληροφορίες δεν έχουν συνέχεια και δεν σκοπεύουν στην δημιουργία νοήματος απαραίτητα με την μεταφορά νοήματος από τμήμα σε τμήμα του happening. Έτσι, τα στοιχεία ενός happening μπορούν να επανατοποθετηθούν με μια νέα σειρά χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να χαθεί το μήνυμα. Ο όρος του happening κατέκλυσε τον χώρο της τέχνης και έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίζει κάθε γεγονός με χαλαρή δομή, ασυνήθιστο περιεχόμενο και βάση τον αυτοσχεδιασμό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου