Σελίδες

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

The Living Theater

Ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα της avant garde της Νέας Υόρκης, υπήρξε το Living Theater, το οποίο ιδρύθηκε από την Judith Malina και τον Julian Beck το 1947 και του οποίου η λειτουργία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Βασική αρχή των δύο καλλιτεχνών, που καθόρισε την καλλιτεχνική τους εξέλιξη, ήταν η ανατροπή στο θέατρο, την πολιτική και την ζωή. Με μοναδική αφοσίωση στην τέχνη και το όραμα τους, καθ' όλη την περίοδο της ζωής τους αρνήθηκαν την ασφάλεια μιας συμβατικής ζωής. Όσο αφορά την πολιτική, απέρριψαν ιδεολογικά κάθε μορφή διακυβέρνησης. Ενώ, θεατρικά αναγνώρισαν ως εχθρό της τέχνης, που οι ίδιοι ήθελαν να υπηρετούν, το παραδοσιακό θέατρο που έχει ως κύριο χαρακτηριστικό του την μίμηση, θεωρώντας ότι μόνο η αλήθεια στο θέατρο είναι αυτή που θα μπορούσε να φέρει την αλλαγή σε κοινωνικό και προσωπικό επίπεδο. 

Η Judith Malina γεννήθηκε το 1926 στην Γερμανία και μετακόμισε στην Νέα Υόρκη με τους γονείς της σε ηλικία τριών χρονών. Ο Julian Beck γεννημένος στην Νέα Υόρκη το 1925, γνώρισε την Judith Malina, όταν ακόμα αυτός ήταν φοιτητής του Yale το 1943. Το πάθος τους για του θέατρο και την πολιτική τους έκανε αμέσως αχώριστους. Ο Beck άφησε τις σπουδές του, ώστε να αφιερωθεί στη ζωγραφική και το γράψιμο. Το 1945, μέσω της γνωριμίας του με την Peggy Guggenheim, έρχεται σε επαφή με ένα κύκλο καλλιτεχνών της avant garde, Αμερικάνων και Ευρωπαίων που ζούσαν στην Νέα Υόρκη κατά την διάρκεια του πολέμου. Γίνεται φίλος με τους Andre Breton, Marcel Duchamp, Jackson Pollock και William Baziotes. Την ίδια χρονιά, η Judith Malina παίρνει μια υποτροφία στο New York School Dramatic Workshop και συναντά ως καθηγητή τον Erwin Piscator , ο οποίος θα την επηρεάσει καθοριστικά όσον αφορά την πολιτική και το θέατρο. 

Από την στιγμή που γνωρίστηκαν, ο Beck και η Malina διάβαζαν τα έργα των Joyce, Pound, Lorca, Proust, Goodman, Cummings, Stein, Rilke, Cocteau κα. H επαφή τους με ανατρεπτικούς καλλιτέχνες της εποχής από τον χώρο των εικαστικών, τους οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το θέατρο της εποχής τους είχε μείνει ανέπαφο από τις επαναστάσεις που συνέβαιναν στον χώρο των άλλων τεχνών. Το έργο αυτών των καλλιτεχνών σκιαγραφούσε “έναν κόσμο που το θέατρο δεν γνώριζε ότι υπάρχει, ένα επίπεδο συνειδητότητας και απουσίας της συνείδησης που σπάνια εμφανιζόταν στην σκηνή.” Έτσι, υπήρξε η συνειδητοποίηση ότι “υπήρχε κάποιου είδους κοινωνιολογικής καθυστέρησης στην εξέλιξη του θεάτρου”

Παράλληλα, ο Julia Beck παρατηρεί ότι δεν υπάρχει χώρος για αυτόν στους θεατρικούς κύκλους του Broadway. Ενώ επιθυμεί να ασχοληθεί με την σκηνογραφία, καταλαβαίνει ότι οι αξιώσεις που έχει από την τέχνη, δηλαδή την ρήξη με το κατεστημένο και την κοινωνική αλλαγή, δεν μπορούν να υπηρετηθούν μέσω του υπάρχοντος θεατρικού στερεώματος. Η Judith Malina, που έχει ήδη αρχίσει να δείχνει το ενδιαφέρον της για την σκηνοθεσία, είναι αποφασισμένη να ασχοληθεί με τον θέατρο. Έτσι αφού δεν υπάρχει ένα θέατρο για αυτούς, το 1946 αποφασίζουν να ιδρύσουν το δικό τους θέατρο. 

Το Living theater δημιουργείται με στόχο να αποτελέσει “μια ευφάνταστη εναλλακτική ενάντια στο εμπορικό θέατρο του Broadway”, με στόχο την παράσταση σύγχρονων θεατρικών έργων με τρόπο που θα “κινούσαν” τους θεατές.

Ο πρώτος χώρος που στεγάστηκε το Living Theater ήταν ένα υπόγειο στην Wooster Street, ο οποίος έκλεισε μόλις μετά από έναν χρόνο λειτουργίας από την αστυνομία, που νόμιζε ότι ήταν πορνείο. Τα πρώτα έργα που επιλέχθηκαν ήταν δράματα Νο και έργα μεσαιωνικών μυστηρίων. Από το 1948, το Living Theater φιλοξενείται στο σαλόνι του σπιτιού του ζευγαριού. Στις 15 Αυγούστου του 1948 δίνεται η πρώτη παράσταση με τα έργα: Childish Jokes του Paul Goodman, Ladies' Voices της Gertrude Stein, Αυτός που λέει Ναι και αυτός που λέει Όχι του Bertolt brecht και The Dialogue of the Mannequin and the Young Man του Federici Garcia Lorca. Η πρώτη παράσταση του Living Theater, αν και δεν ήταν χαρακτηριστικό παράδειγμα της θεατρικής δραστηριότητας του θεάτρου, ήταν ενδεικτική της μετέπειτα πορείας του. 

Καθ' όλη την περίοδο της λειτουργίας του, το Living Theater θα δυσκολευτεί να βρει έναν σταθερό χώρο στέγασης. Η περιπλάνηση του περιλαμβάνει:το Cherry Lane Theater (1951 -1953, όπου έκλεισε από την Πυροσβεστηκή Υπηρεσία) και το Living Theatre Studio στην 100th Broadway Street (1954-1956, όπου έκλεισε από την Επιτροπή της Πολυκατοικίας), το The Living Theatre στην 14th Street (1959-1963, όπου έκλεισε από την I.R.S#). Από το 1963 μέχρι το 1985 η ομάδα του Living Theater δημιουργεί κυρίως στην Ευρώπη. Η Επιστροφή του Living Theatre στην Αμερική γίνεται το 1985 με το θέατρο στην 3th Street (1985-1993 που έκλεισε από την Επιτροπή Πολυκατοικίας)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου