Σελίδες

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2012

Bread and Puppet Theater

Το Bread and Puppet Theater ιδρύθηκε από το Peter Schuman στην Νέα Υόρκη το 1961. Δεν είχε ποτέ την οργάνωση μιας σταθερής καλλιτεχνικής εταιρίας, αλλά η ιστορία του χαρακτηρίζεται από μια σειρά ελεύθερων συνεργασιών με επαγγελματίες ή ερασιτέχνες. Ο Peter Schumann γεννήθηκε το 1934 στην Γερμανία. Γνώρισε την αμερικάνικής καταγωγής Elka Scott στο Μόναχο το 1956 και την ακολούθησε στην Αμερική το 1961. Οι πρώτες παραστάσεις του στο δρόμο είχαν αντιπολεμικό χαρακτήρα, ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. 

Η φιλοσοφία του Bread and Puppet Theater βρίσκεται απέναντι στην εμπορευματοποίηση της τέχνης. Οι παραστάσεις του είχαν πάντα έναν ευκαιριακό χαρακτήρα. Ακόμα και μετά την μεταφορά της ομάδας σε μια φάρμα στο Glover του Vermont το 1970, ποτέ δεν επιδιώχθηκε η δημιουργία ενός σταθερού χώρου παράστασης. Οι χώροι παράστασης του Bread and Puppet Theater είναι δρόμοι, χωράφια, γυμναστήρια, σχολεία, εκκλησίες και σπάνια θέατρα. Αυτό συνδέεται και με την άποψη του Schumann για το κοινό του θεάτρου: “το καλύτερο κοινό είναι το κοινό που δεν πηγαίνει ποτέ στο θέατρο”

Πολύ χαρακτηριστικές είναι οι τεράστιες μαριονέτες του θιάσου. Οι αναφορές πάνω σε αυτές είναι εμφανείς, έχουν στοιχεία από Ινδιάνικες φιγούρες, Γιαπωνέζικου Θεάτρου και από Αφρικάνικες Μάσκες. Αυτές οι φιγούρες, χωρίς να χρησιμοποιούν λόγο, μεταφέρουν έναν προβληματισμό Ο Schumann χρησιμοποιεί τις μαριονέτες αυτές για να δείξει με έναν απλοϊκό τρόπο, αλλά και για να σατιρίσει τον σύγχρονο κόσμο. Οι ιστορίες ή οι μύθοι που βρίσκονται στην βάση των παραστάσεων του Bread and Puppet Theater έχουν συχνά θρησκευτικές προεκτάσεις. 

Η βασική αρχή της ομάδας είναι το αξίωμα “Το θέατρο είναι σαν το ψωμί, περισσότερο σαν μια αναγκαιότητα”. Συμβολικά ψωμί μοιράζεται μετά από κάθε παράσταση του θιάσου. Με την έναρξη κάθε παράστασης του Bread and Puppet Theater φραντζόλες ψωμί μοιράζονται στους θεατές, ο κάθε θεατής πρέπει να κόψει ένα κομμάτι ψωμί με το χέρι και να περάσει την φραντζόλα στον επόμενο. Με αυτόν τον τρόπο όλοι οι θεατές συμμετέχουν σε ένα τελετουργικό, όπου μοιράζονται μεταξύ τους το αγαθό της πιο βασικής ανθρώπινης ανάγκης. Όταν όλοι έχουν φάει από το ψωμί η παράσταση αρχίζει. 

Η αντίληψη του θεάτρου ως ανάγκη του ανθρώπου και όχι πολυτέλεια για λίγους, συνδυάζεται με την αντίδραση του θιάσου ενάντια στον διανοητικισμό και την σχέση με την λόγια λογοτεχνία του δυτικού θεάτρου. Η παραστάσεις του Bread and Puppet Theater είναι μη αφηγηματικού περιεχομένου, με έμφαση σε εικόνες και όχι λέξεις, αφιερωμένες σε θέματα της πολιτικής και κοινωνικής επικαιρότητας Γνωστές παραστάσεις είναι το The Cry of the People for Meat και το The Domestic Resurrection Circus, που παρουσιάζεται κάθε καλοκαίρι από το 1974.
Το ετήσιο Domestic Resurrection Circus γίνεται κάθε Αύγουστο σε μια αγροτική έκταση περίπου το μέγεθος ενός γηπέδου του ποδοσφαίρου. Οι άνθρωποι που παρευρίσκονται στο σαββατοκύριακο της συγκομιδής στην φάρμα του Bread and Puppet Theater, τρέφονται με τα προϊόντα της φάρμας του Schumann. Οι θεατές γίνονται μάρτυρες σε μια θεαματική τελετή όπου παρελαύνουν θεοί, δαίμονες, άγγελοι, αγρότες, πουλιά και δράκοι. Συμμετέχουν χορευτές, ακροβάτες και μουσικοί. Το τσίρκο αρχίζει γύρω στις 4:00μμ με μια προσευχή που ζητά παγκόσμια ειρήνη και απαγγέλλεται σε επτά γλώσσες. 

Ο Schumann μιλώντας για τις παραστάσεις του Bread and Puppet Theater λέει:
“Η ενασχόληση και ο χορός με τις κούκλες, τα ομοιώματα και τις μαριονέτες... είναι μια τέχνη αναρχίας, ανατρεπτική και αδάμαστη από την φύση της... μια τέχνη που δεν επιδιώκει να εκπροσωπεί κυβερνήσεις ή έθνη, αλλά προτιμά τη δική της ταπεινή θέση μέσα στην κοινωνία, εκπροσωπώντας λίγο ή πολύ, τους δαίμονες αυτής της κοινωνίας, και σίγουρα όχι τους θεσμούς της”

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου