Σελίδες

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Playhouse of the Ridiculous

Τα πρώτα έργα του κινήματος του Theater of the Ridiculous ήταν τo Shower και το το The Life of Juanita Castro, που παίχτηκαν στην Coda Gallery της Νέας Υόρκης το 1965. Τα έργα, γραμμένα από τον Ronald Travel, είχαν γραφτεί αρχικά ως σενάρια για ταινίες του Andy Warhol. Ένα επίσημο σχήμα για να εκφράσει την ιδέα του Ridiculous Theater δημιουργήθηκε την ίδια χρονιά, το Playhouse of the Ridiculous . Ο βασικός σκηνοθέτης του σχήματος αυτού ήταν ο John Vaccaro.

Ο πατέρας του Θεάτρου της Γελοιότητας ήταν ο Ronald Tavel, o οποίος εμπνεύστηκε τον όρο για να ονομάσει την παράσταση των δύο μονόπρακτων του που παρουσιάστηκαν το 1965. Σε αντιστοιχία με το Θέατρο της Σκληρότητας, του Antonin Artaud, το μανιφέστο της μιας σειράς που γράφει ο Tavel για το πρόγραμμα αυτής της πρώτης παράστασης λέει:

“Έχουμε περάσει πέρα από την σκληρότητα: η θέση μας είναι εντελώς εξωφρενική”

H σκηνή του Theater of Ridiculous ήταν ένα αποτέλεσμα σουρεαλιστικών σκηνικών και σκηνικών αντικειμένων, μακριά από οποιαδήποτε αισθητική της σοβαρής τέχνης. Η πρώτες παραγωγές του θιάσου, ως γνήσια προϊόντα της off off Broadway σκηνής, είχαν προϋπολογισμό είκοσι δολαρίων. Με στόχο να σοκάρει ή να προκαλέσει, πρότεινε ένα νέο είδος υποκριτικής βασισμένο στον αυτοσχεδιασμό και στην προσωπικότητα του performer και φέρνει για πρώτη φορά στοιχεία κιτς, gay και camp αισθητικής στην θεατρική σκηνή. Οι ηθοποιοί του Playhouse of the Ridiculous είναι επαγγελματίες και μη, με πιο ιδιαίτερες παρουσίες τους σταρ του δρόμου και τις drag queens.

Το κείμενο και η σκηνοθεσία στις παραστάσεις του Playhouse of the Ridiculous ήταν περισσότερο μια αφορμή για αυτοσχεδιασμούς για τους ηθοποιούς, παρά οδηγός για μια σταθερή παράσταση. Ο John Vaccaro έδινε έμφαση στην αποκάλυψη της προσωπικότητας του ηθοποιού. Οι ηθοποιοί έπαιζαν τους εαυτούς τους, καθώς και τους τους ρόλους τους. Επιπλέον, υποστήριζε ότι ένας πραγματικός άνθρωπος ήταν πιο ενδιαφέρων από μια κατασκευασμένη πλοκή. Ο John Vaccaro χρησιμοποιούσε τα μέσα του Ridiculous Theater για να παρουσιάσει μια σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου. Η παρωδία, το χιούμορ και οι περίεργες προσωπικότητες επί σκηνής επέτρεπαν την ύπαρξη επί σκηνής σκοτεινών παθών, φυσικών αναπηριών και ιδιαίτερα προσωπικών στιγμών. 

H δεύτερη παράσταση του Playhouse of the Ridiculous, σκηνοθετημένη πάλι από τον John Vaccaro ήταν το The Life of Lady Godiva του Ronald Tavel το 1967. Σε αυτήν την παράσταση συμμετέχει ο Charles Ludlam, ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας, που μετά από το καλλιτεχνικό διαζύγιο του από τον John Vaccarο θα συνεχίσει την ιδέα του Theater of the Ridiculous. Κατά την διάρκεια των προβών του έργου του Ludman, Conquest of the Universe, o Ludman και ο Vaccaro ήρθαν σε σύγκρουση, με αποτέλεσμα ο Ludman να ιδρύσει το δικό του σχήμα, με όνομα The Ridiculous Theatrical Company, όπου τον ακολούθησαν πολλά μέλη του αρχικού θιάσου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου