Σελίδες

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

Richard Schechner

Ο Richard Schechner είναι ένας από τους βασικούς εκπροσώπους της avant garde της μεταπολεμικής Αμερικής. Είναι γνωστός για την ίδρυση του The Performance Group (TPG) το 1967, την σχέση του με το τμήμα παραστατικών σπουδών του πανεπιστημίου Tish School of the Arts της Νέας Υόρκης, καθώς και την έκδοση του περιοδικού The Drama Review (TDR) από το 1962.

H επιρροή του Grotowski στο έργο του Richard Schechner είναι εμφανής. Είναι γνωστό ότι ο Schechner είχε παρακολουθήσει την παράσταση του Grotowski Αcropolis που παίχτηκε στην Νέα Υόρκη το 1967, καθώς και το workshop που έδωσε ο σκηνοθέτης στο New York University. Το ενδιαφέρον του Schechner για το νεοτελετουργικό θέατρο, τον οδήγησε σε μια συνεργασία με τον ανθρωπολόγο Victor Turner πάνω στις τελετουργικές απαρχές του θεάτρου και το “κοινωνικό θέατρο”. Κεντρικό σημείο στον προβληματισμό του Schechner είναι η σχέση του ηθοποιού με το κοινό και η στάση του θεατή απέναντι στο θέαμα. Θέλοντας να πετύχει την ελεύθερη συμμετοχή του κοινού στην παράσταση και την αλληλεπίδραση κοινού και θεάτρου, ασχολήθηκε με το enviromental theater. 

Στο θεωρητικό του κείμενο 6 Axioms on Environmrnta Theatre περιγράφει το θέατρο που φιλοδοξεί να κάνει. Οι ιδέες που αναφέρονται φαίνεται να συνομιλούν με τα αιτήματα κι άλλων καλλιτεχνών του εναλλακτικού θεάτρου. Η χρήση θεατρικών και μη θεατρικών χώρων για την παρουσίαση μιας παράστασης, η μη “κανονική” χρήση του χώρου, οι παράλληλες δράσεις και η αμφισβήτηση της πρωτοκαθεδρίας του θεατρικού κειμένου είναι κάποιες από τις ιδέες που καθορίζουν την εξέλιξη του νέου θεάτρου της εποχής. Ο Schechner συγκεντρώνει αυτές τις ιδέες με στόχο να δημιουργήσει μια συνθήκη για το κοινό που να επιτρέπει την ενεργητική του στάση απέναντι στην παράσταση και την ελεύθερη έκφραση του κατά την διάρκεια της παράστασης. Πέρα από την έμφαση στην διαμόρφωση του χώρου, μεγάλη σημασία δίνει και στην υποκριτική του ηθοποιού που θα επιτρέψει την αλληλεπίδραση με το κοινό του. Οι πρόβες του είχαν ένα ερευνητικό χαρακτήρα και είχαν σαν στόχο να εδραιώσουν μια συλλογικότητα μεταξύ των ηθοποιών, ώστε να στηρίξουν την τελετουργική διαδικασία που σκόπευε για την παράσταση. Ο στόχος αυτής της τελετουργίας απαγόρευε την αριστοτελική μίμηση και διαμόρφωνε μια υποκριτική βασισμένη πάνω στην δράση του ηθοποιού. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου